საქმე ეხებოდა ბანკის მიმართ არსებულ მრავალმილიონიან ფინანსურ ვალდებულებას და კლიენტის საკუთრებაში არსებული, ვალდებულების უზრუნველყოფით დატვირთული ქონების დაკარგვის რეალურ საფრთხეს.
ჩვენს კლიენტს ბანკის მიმართ დაახლოებით 3,5 მილიონი ლარის ვალდებულება ჰქონდა. დავალიანების მნიშვნელოვანი ნაწილი — დაახლოებით ნახევარი — დარიცხული პროცენტებისა და პირგასამტეხლოსგან შედგებოდა. გარკვეული პერიოდის შემდეგ კლიენტმა ვეღარ შეძლო ვალდებულების არსებული პირობებით მომსახურება, რის შედეგადაც დაიწყო პროცედურები, რომლებიც უზრუნველყოფით დატვირთული ქონების ბანკის საკუთრებაში გადასვლას ითვალისწინებდა.
იმ დროისთვის, როდესაც კლიენტმა ჩვენს ბიუროს მიმართა, არსებობდა ქონების დაკარგვის რეალური და უშუალო საფრთხე. შესაბამისად, პირველადი ამოცანა იყო მიმდინარე პროცესის დროულად შეჩერება და ისეთი სამართლებრივი მდგომარეობის შექმნა, რომელიც კლიენტს საკუთარი ინტერესების დაცვისა და ბანკთან რეალური მოლაპარაკების შესაძლებლობას მისცემდა.
კლიენტის ინტერესების დასაცავად სასამართლოს მივმართეთ და მოვითხოვეთ შესაბამისი სამართლებრივი ღონისძიებების გამოყენება. სასამართლოში განხორციელებული მოქმედებების შედეგად ბანკის მიმდინარე პროცედურები შეჩერდა და მას შეეზღუდა შესაძლებლობა, სადავო ქონება საკუთარ საკუთრებაში გადაეფორმებინა.
პროცედურების შეჩერებამ არსებითად შეცვალა მხარეთა მდგომარეობა და შესაძლებელი გახადა ბანკთან მოლაპარაკებების გაგრძელება ისე, რომ კლიენტი აღარ იდგა ქონების დაუყოვნებლივ დაკარგვის საფრთხის წინაშე.
მოლაპარაკებების შედეგად მხარეებმა მიაღწიეს მორიგებას კლიენტისთვის მისაღები პირობებით. შეთანხმდა გადასახდელი თანხა და პირობები, რომლებიც კლიენტის ფინანსურ ინტერესებს პასუხობდა, ხოლო ყველაზე მნიშვნელოვანი შედეგი იყო ის, რომ კლიენტმა საკუთრებაში არსებული ქონება შეინარჩუნა.
საქმის წარმატებით დასრულებისთვის გადამწყვეტი აღმოჩნდა დროული სამართლებრივი რეაგირება — მიმდინარე პროცედურების სასამართლოს გზით შეჩერებამ შესაძლებელი გახადა ქონების დაცვა, მოლაპარაკებისთვის რეალური სივრცის შექმნა და მრავალმილიონიანი საბანკო დავის კლიენტისთვის მისაღები შეთანხმებით დასრულება.
